مدیر کارگروه پاسخ به شبهات دینی و سایت تذکره: مقررات پاسخ به شبهات دینی

تاریخ ارسال:پ, 12/20/1394 - 20:03 شناسه: 16
دکتر اکبر محمودی: مدیر گروه تذکره
مدیر کارگروه پاسخ به شبهات دینی و سایت تذکره بیان کرد: مقررات پاسخ به شبهات دینی

باسمه تعالی

 

شیوه پاسخ‌دهی به شبهات کتاب‌های دکتر سها

 

با عرض سلام، احترام و تحیت خدمت همه همکاران گرامی

جهت نگارش استاندارد و صحیح برای پاسخ به شبهات کتاب‌های «دکتر سها»، توجه شما را به چند نکته، جلب می‌نمایم.

 

قالب نوشتار

جهت استاندارد بودن همه نوشتارها، نوشته خود را به شکل ذیل، طراحی نمایید.

بسم الله الرحمن الرحیم

 

شبهه:

متن شبهه (در این جا، متن شبهه، در حد یک یا دو خط، به صورت سؤالی، نوشته شود.)

 

پاسخ اجمالی:

متن پاسخ اجمالی (در این جا، متن پاسخ اجمالی، حد اکثر، در حد پنج (5) خط، به صورت جمله خبری، نوشته گردد.)

 

کلیدواژه‌ها:

سها، نقد قرآن، اعجاز، آسمان، ... .

 

پاسخ تفصیلی:

متن پاسخ تفصیلی (در این جا، متن پاسخ تفصیلی، به صورت مبسوط و مستند، نوشته شود.)

 

منابع:

  1. قرآن کریم.
  2. سها، نقد قرآن، ویرایش دوم.
  3.  کلینی، محمد، الکافی، دار الکتب العلمیه، تهران، 1370 ش، چاپ سوم.
  4.  موسوی، سید رضی، نهج البلاغه، انتشارات دار الهجره، قم، 1372 ق، یکم.
  5. www.askdin.ir, 1394/ 12/ 12.

 

نکات روشی نوشتار:

  1. از ذکر سلام، صلوات، حمد، ثناء و مانند آن‌ها، پرهیز شود و تنها در ابتدای مطالب، «بسم الله الرحمن الرحیم» نوشته شود.
  2.  از پیش‌داوری در ابتدای نوشتار، پرهیز شود.
  3. از توهین به اشخاص، گروه‌ها، ادیان و مذاهب، پرهیز شود.
  4. از تهت زدن به دیگران، پرهیز گردد.
  5. بحث، به صورت منطقی و دسته‌بندی شده، باشد.
  6. شبهه، به صورت سؤالی مطرح شود و از کلماتی مانند آیا، چرا و ...، استفاده شود و در آخر، از علامت سؤال، استفاده شود.
  7. سعی شود تا حد امکان، متن شبهه، خلاصه، شفاف و گویا باشد.
  8. از کلمات و جملات روان و همه‌فهم، استفاده شود و تلاش بر این باشد که از معادل‌های فارسی، استفاده گردد.
  9. تلاش بر این باشد که متن شبهه، از دو خط، تجاوز نکند و سعی بر این باشد که شبهه مطرح شده از سوی «دکتر سها»، خلاصه شود.
  10. کوشش شود تا متن پاسخ اجمالی، از پنج سطر، تجاوز نکند.
  11. متن پاسخ اجمالی، باید به صورت خبری باشد، نه استفهامی.
  •  سعی شود تا در متن پاسخ اجمالی، از هر گونه ارجاع‌دهی پرهیز شود.
  • تلاش بر این باشد که در متن پاسخ تفصیلی، تلاش بر آن باشد که مطالب، مستند به منابع دست اول و معتبر باشند.
  1. جملات و کلمات، علمی و کتابی باشند و از جملات و کلمات عامیانه، پرهیز شود.
  2. از بیان مطالب متفرقه و نامربوط به شبهه و پاسخ آن، پرهیز شود و نوشتار، به صورت کامل، تمرکز بر شبهه و پاسخ به آن، داشته باشد.
  3. تلاش بر این باشد که کل مطالب نوشتار (اعم از شبهه و پاسخ)، از چهار صفحه، تجاوز نکند.

 

قوانین ویرایشی نوشتار:

  1. اندازه فونت، 14 باشد.
  2. نوع قلم فونت، در عناوین، BTitr و در متن، Badr (بدر) باشد.
  3. رنگ فونت، سیاه (مشکی) باشد.
  4. مطالب در محیط نرم‌افزار ورد (word)، تایپ شود.
  5. با زبان فارسی نوشته شود.
  6. سایز صفحه ورد، A4 و نرمال باشد.
  7. از چسباندن کلمات به هم، پرهیز شود و هر کلمه‌ای، جدا از کلمه دیگر، نوشته شود.
  8. همه مطالب، تمام چین شوند.
  9. پس از نوشتن متن شبهه، صفحه مورد نظر در نسخه ویرایش دوم کتاب «نقد قرآن»، ذکر شود و از نسخه پی دی اف (PDF)، استفاده شود؛ زیرا شماره صفحات در نسخه ورد، در سیستم‌های مختلف، تغییر می‌کند و موجب تفاوت صفحات می‌گردد.
  10. ارجاع‌دهی به صورت درون‌متنی باشد. یعنی پس از ذکر مطلب، پرانتزی باز کرده و منبع را ذکر کنید و سپس، پرانیز را ببندید.
  11. در ارجاع‌دهی، تنها از نام خانوادگی نگارنده استفاده کنید و پس از آن، نام نگاشته علمی (کتاب، پایان‌نامه و مقاله) را بنویسید و سپس، شماره جلد و پس از آن، شماره صفحه را بنویسید. مانند (بقره: 2/ 11) و (حسینی، اعجاز علمی، 12) و (کلینی، الکافی، 1/ 334، ح 1)
  12. در ارجاع به سایت، تنها نام سایت را بنویسید و در قسمت منابع، علاوه بر نام سایت، تاریخ مراجعه به آن را نیز درج کنید. مانند (tazkerah.ir)
  13.  در نوشتن کلیدواژه‌ها، سعی شود از واژه‌هایی استفاده شود که به سرعت، جستجوگر را به هدفش راهنمایی کند.
  14. پس از هر کلیدواژه، از علامت ویرگول، استفاده کنید و یک اینتر بزنید و پس از کلیدواژه آخری، علامت نقطه بگذارید.
  15. در هنگام تایپ، علائم نقطه، دو نقطه، ویرگول، ویرگول و نقطه، سؤال، تعجب، به کلمات قبل از خود، باید چسبانده شوند. به عنوان مثال: علی، به خانه آمد.چرا علی به خانه آمد؟ حسن گفت: من به خانه رفتم.
  16. در هنگام استفاده از علامت‌های پرانتز و گیومه، پرانتز و گیومه اول، به کلمه بعد از خود و پرانتز و گیومه دوم، به کلمه قبل از خودشان، می‌چسبند. به عنوان مثال: تقی (برادرزاده دوستم) به خانه برگشت. خداوند فرمود: «بدانید که با ذکر خداوند، دل‌ها، آرام می‌گیرند.»
  17. عنوان شبهه، پاسخ اجمالی، پاسخ تفصیلی، منابع و کلیدواژه‌ها، برجسته (بولد) شوند.
  18. آیات در داخل گیومه قرار گیرند. به این شکل: «اللّهُ لا إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ»
  19. احادیث نیز در داخل گیومه قرار داده شوند. به این شکل: «بالإخلاصِ یُکُونُ الخَلاصُ»
  20. اقوال شخصیت‌ها در داخل گیومه قرار داده شوند. به این شکل: می‌گوید: «قرآن، جاودانه است.»
  21. نام اشخاص و نگاشته‌ها در داخل گیومه، قرار داده شوند. به این شکل: «محمد بن حسن طوسی» در کتاب «التبیان» فرموده است: ... .
  22.  در پایان، منابعی که مورد استفاده قرار گرفته است، به ترتیب حروف الفبا، ذکر شود.
  23.  در قسمت ذکر منابع، اول منابع فارسی و عربی و سپس، منابع لاتین ذکر شود.
  24. تلاش بر آن باشد که از اغلاط تایپی، پرهیز شود.
  25. پس از نام خداوند، عبارت (تبارک و تعالی) و پس از نام پیامبر اسلام، عبارت (صلی الله علیه و آله) و پس از نام امام معصوم، عبارت (علیه السلام) و پس از نام حضرت فاطمه زهرا، عبارت (علیها السلام) و پس از نام چند معصوم، عبارت (علیهم السلام) و پس از نام یک پیامبر، عبارت (علیه السلام) و پس از نام چند پیامبر، عبارت (علیهم السلام)، ذکر گردد. سعی شود به همین شکل، عمل گردد و از ذکر عبارت‌های دیگر و جایگزین، پرهیز شود. به این شکل: پروردگار(تبارک و تعالی) در قرآن فرموده است. پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) فرمود: ... . حضرت فاطمه زهرا(علیها السلام) در عنفوان جوانی، از این دنیا کوچ کرد. حضرت عیسی(علیه السلام) به آسمان عروج کرد. پیامبران الهی(علیهم السلام)، معصوم بودند. ائمه معصوم(علیهم السلام)، دارای علم الهی بودند.

 

روش ذکر منابع:

در مورد کتاب‌ها:

نام ‌خانوادگی نویسنده، نام نویسنده، نام کتاب، نام انتشارات، شهر انتشارات، تاریخ انتشار، نوبت چاپ و نوبت ویرایش (در صورت وجود چند ویرایش)، ذکر شود.

به شکل ذیل:

مردانی، علی، زهد در اسلام، انتشارات جاویدان، تهران، 1390 ش، چاپ سوم، ویرایش دوم.

جمشیدی، علی/ قائینی، حسین، پیامبران در قرآن، انتشارات هدی، قم، 1380 ش، دوم.

 

در مورد مقاله‌ها:

نام‌ خانوادگی نویسنده یا نویسندگان، نام نویسنده یا نویسندگان، نام مقاله، نام مجله، شماره سال، شماره مجله و تاریخ شماره مجله، ذکر شود.

به شکل ذیل:

رضوی، علی، بررسی اعجاز بیانی قرآن، مجله قرآن و علم، سال دوم، شماره چهارم، پاییز و زمستان 1390 ش، ص 11 ـ 31.

کمالی، مجید/ نیازی، تقی، اعجاز عددی قرآن، مجله قرآن و علم، سال سوم، شماره هشتم، پاییز و زمستان 1391 ش، ص 11 ـ 31.

 

در مورد پایان‌نامه‌ها:

نام خانوادگی نویسنده، نام نویسنده، نام پایان‌نامه (مقطع تحصیلی)، نام دانشگاه، شهر دانشگاه و تاریخ، ذکر شود.

به شکل ذیل:

پناهی، علی، ایمان در قرآن (پایان‌نامه دکترا)، دانشگاه معارف اسلامی، قم، 1390 ش.

 

در مورد سایت‌ها:

نام انگلیسی سایت، تاریخ مراجعه به سایت.

به شکل:

www.askdin.ir, 1394/ 12/ 12.

از هم‌کاری و تلاش همه شما، کمال سپاس را دارم.

وآخر دعوانا الحمد لله رب العالمین

والسلام علیکم و علینا و علی عبادالله الصالحین.

13/ 2/ 1395 ش.